In Brabant meldden meerdere kopers aan de regionale omroep dat zij na betaling een verkeerde of kapotte scootmobiel kregen. De afgesproken service bleef uit en contact met de verkoper werd daarna moeilijk. Sommige voertuigen waren zelfs onveilig. Het nieuwsbericht staat hier >>>
Wat is er aan de hand?
Volgens het nieuwsbericht zijn kopers misleid door een verkoper van overdekte scootmobielen. Mensen betaalden duizenden euro’s. Daarna kregen ze een voertuig dat niet klopte met de belofte, of dat snel stuk ging. Contact met de verkoper liep vast. Ook zou de verkoper foto’s gebruiken van een showroom die niet van hem is.
De politie weigert om hun aangifte op te nemen
Volgens de Brabantse politie kan er geen aangifte gedaan worden omdat het niet om een strafbaar feit zou gaan, maar om een civielrechtelijk geschil tussen twee partijen.
Slachtoffers Eerst! vindt dat de politie er zich veel te gemakkelijk van afmaakt en de Slachtoffers in de kou laat staan.
De oplichter weet dit en maakt er dus handig gebruik van.
Juridisch weerwoord aan de politiebalie
Als een agent zegt: “Dit is civiel, we doen niets,” moet je goed beslagen ten ijs komen. Hier zijn de juridische troeven die je op de balie kunt leggen om een strafrechtelijke aangifte af te dwingen:
1. Verwijs naar ‘Oplichting’ (Artikel 326 Strafrecht)
De politie roept vaak “civiel” omdat er een factuur of contract is. Maar zodra er sprake is van een valse naam, een valse hoedanigheid of listige kunstgrepen, is het oplichting. Dat is hier zeker het geval, omdat de verkoper beweert dat hij een bedrijf heeft (maar geen KvK-inschrijving), dat hij service en garantie verleent en dat de showroom van hem is.
Wat je zegt: “Dit is geen wanprestatie, dit is oplichting volgens Artikel 326 Wetboek van Strafrecht. De dader deed zich voor als professionele bedrijfsmatige verkoper met een professionele showroom (valse hoedanigheid) en gebruikte listige kunstgrepen door service te beloven die er niet was om mij geld afhandig te maken.”
2. Gebruik de ‘Aanwijzing Opsporing en Vervolging Oplichting’
Er bestaat een officieel document (van het Openbaar Ministerie) waarin staat wanneer de politie moet optreden bij oplichting.
Wat je zegt: “Volgens de richtlijnen van het OM moet de politie een aangifte opnemen als er sprake is van een patroon. Deze dader heeft volgens de regionale omroep duidelijk meer slachtoffers (verwijs naar andere gedupeerden). Dit is een maatschappelijk probleem dat opsporingsprioriteit verdient.
3. Je recht op aangifte (Artikel 161 Sv)
De politie is wettelijk verplicht om een aangifte van een strafbaar feit op te nemen. Ze mogen niet vooraf op de stoel van de rechter gaan zitten.
Wat je zegt: “Op basis van Artikel 161 Wetboek van Strafvordering ben ik bevoegd aangifte te doen en bent u verplicht deze op te nemen. Of het tot vervolging komt is aan de Officier van Justitie, niet aan de dienstdoende agent aan de balie.”
De “Noodrem”: Artikel 12 Sv-procedure
Als ze na dit alles nog steeds weigeren, zeg dan het volgende:
“Indien u mijn aangifte weigert, verzoek ik om een schriftelijke bevestiging van deze weigering. Ik zal dan via een Artikel 12 Sv-procedure bij het Gerechtshof afdwingen dat u alsnog tot vervolging overgaat.”
(Dit vinden ze vaak erg vervelend, omdat het veel papierwerk oplevert voor de leidinggevende.)
De politie helpt de dader weer eens
Als er weinig aangiftes zijn, ziet de politie niet goed hoeveel mensen zijn misleid en hoe de oplichter te werk gaat. Dan is het ook moeilijker om de oplichter te stoppen. Daarom is aangifte doen (of in elk geval een melding) belangrijk.
Veel slachtoffers vinden het ook wrang dat ze soms pas echt gehoord worden als een regionale omroep of ander nieuwsmedium er aandacht aan geeft. Dat is begrijpelijk.
Bij een loket of bij de politie krijg je soms een kort gesprek, of je hoort dat het moeilijk te bewijzen is. Ook heb je vaak maar één verhaal, terwijl een oplichter meerdere slachtoffers maakt.
Een omroep kan verhalen bundelen en laten zien dat het geen los incident is. Door die aandacht melden meer mensen zich, en wordt het patroon duidelijker.
Dat kan druk geven op politie en verkoper om te reageren. En het kan helpen om te laten zien dat er echt iets aan de hand is. Media-aandacht kan helpen, maar het vervangt geen officiële aangifte.
Samen werkt het het sterkst: aandacht zorgt dat mensen wakker worden en meldingen en aangiftes zorgen voor een dossier.
Meld jouw geweigerde aangifte!
Word jij ook van het kastje naar de muur gestuurd? Heb je geprobeerd aangifte te doen van oplichting of intimidatie, maar weigerde de politie je te helpen onder het mom van een ‘civiel geschil’?
Wij verzamelen deze verhalen om zwart-op-wit aan de Tweede Kamer te laten zien dat het politiebeleid faalt.
Laat je horen. Stuur ons een kopie van je (afgewezen) melding of beschrijf je ervaring bij het loket. Samen dwingen we af dat oplichting weer gewoon als een misdaad wordt behandeld.
Genoeg van de mooie praatjes
Bij Slachtoffer Eerst! pikken we dit niet langer. Het strafrecht is er om burgers te beschermen tegen roofdieren, niet om als filter te dienen zodat de politie een rustige middag heeft.
Zolang de politie aangiftes blijft weigeren onder het mom van ‘civiel recht’, helpen ze deze oplichters. Oplichting is oplichting.
Het wordt tijd dat de politie stopt met afwimpelen en begint met het schrijven van processen-verbaal.
Geef een reactie