Weigeren opnemen van een aangifte een fabel of een feit?

Politieauto-250Vanwege de verontrustende berichten die ons bereiken, willen wij proberen in kaart te brengen hoe vaak er geweigerd is een aangifte op te nemen.

Voor zover bij ons bekend moet iedereen die aangifte wil doen toch aangifte kunnen doen?

Veel mensen van stalking, bedreiging of een ander misdrijf hebben geen aangifte kunnen doen en zijn gewoon weggestuurd.

Inzake onze oplichtingszaak hebben wij de eerste keer ook geen aangifte kunnen doen; het was een civiele zaak vertelde men ons (maas in de wet).

De tweede keer wel omdat we er achter kwamen dat de politie altijd een aangifte dient op te nemen.

Dit is niet alleen een kwalijke zaak maar kan ook uitmonden in een (nog) ernstiger zaak!

Bent u ook weggestuurd terwijl u aangifte wilde doen dan horen we dat graag.

Uw reacties kunt u of hieronder kwijt of via een e-mail aan: info@slachtoffers-eerst.nl

Weigert de politie uw aangifte op te nemen? Lees hier wat u kunt doen.

 

Foto: Joe Pemberton

N.B.: Stichting Slachtoffers Eerst! Is niet aansprakelijk voor de inhoud van reacties die door derden worden geplaatst. 

28 Responses to Weigeren opnemen van een aangifte een fabel of een feit?

  1. Marijke januari 24, 2018 at 19:57 #

    Hieruit blijkt maar weer dat we gewoon nooit adequaat geholpen worden. Heb met stalken vrouw met psychische problemen en al van alles meegemaakt. 4 maal aangifte gedaan ontelbare malen met wijkagent gesproken bij de balie gestaan. Ben minderwaardig behandeld.
    Nog steeds geen klap aangedaan wat ook maar hielp. Ben er geestelijk en lichamelijk kapot van.
    Schandalig!!!!!!

  2. Vincent april 28, 2017 at 15:09 #

    Ik heb verschillende keren mee gemaakt dat ze weigerde aangifte op te nemen of onder de pet te houden enz kan er boeken over schrijven

  3. Kaar januari 19, 2017 at 18:28 #

    Ook bij mij wilde de zedenpolitie geen aangifte opnemen. Te weinig bewijs. Kindje te jong om te verhoren.. Dit waren de redenen
    Ik heb gehoord hoe de vader van mijn kind haar misbruikte, maar hier kunnen ze dus niets mee?

  4. I.A. van Langevelde december 24, 2016 at 20:15 #

    Ik heb een paar weken geleden aangifte gedaan wegens oplichting. Dit werd mij geweigerd, omdat ik geen bewijs had, het onder civiel recht viel, en de officier van Justitie toch maar zou seponeren. Na drie verzoeken van mijn kant om toch aangifte te kunnen doen, ben ik het politiebureau uitgelopen, heb een schriftelijke klacht ingediend en de zaak gemeld bij de hoofdofficier van Justitie. Na contact met de korpsleiding en OM werd ik uitgenodigd alsnog aangifte te doen. Inmiddels een standaardbriefje gekregen dat men de zaak niet in behandeling neemt. Ik onderneem verdere stappen.

  5. Mark december 2, 2016 at 23:33 #

    De politie is wettelijk verplicht om een aangifte van een strafbaar feit op te nemen volgens artikel 163 lid 6 en artikel 165 lid 1 Sv.
    De politie is de uitvoerende macht en niet de rechterlijke macht en heeft dus niet het recht om een aangifte van een strafbaar feit te weigeren op te nemen.
    Ik zie hier veel voorbeelden staan van mensen die gestalkt worden.
    Stalken is volgens artikel 285 b van het wetboek van strafrecht strafbaar, dus is de politie wettelijk verplicht om de aangifte van stalken op te nemen aangezien stalken volgens het wetboek van strafrecht een strafbaar feit is.

  6. Mark november 11, 2016 at 15:31 #

    Als je aangifte wordt geweigerd, vraag naar de reden en laat dit op schrift zetten.
    Dit heb je nodig om een klacht in te dienen!

    Ook bewijzen die je inlevert, raken ‘zoek’. Altijd om schriftelijke bevestiging vragen.

    Trucs van politie om onder de klacht uit te komen: we zijn er mee bezig, de rechtbank heeft een achterstand, het is erg druk, blablablabla….

    Politie rekt het uit, net zolang tot het jaar om is en dan wordt de klacht niet in behandeling genomen omdat het langer dan een jaar geleden is.

    Zo is het bij mij gegaan.

    • Marijke januari 25, 2018 at 00:58 #

      Aanvulling eerdere melding proces verbaal waren ze kwijt! Medewerker aan balie gaf verkeerd nummer door aan wijkagent.Deze kon mij dus niet bereiken Andere baliezitter zei dat ik geen aangifte kon doen.na contact met wijkagent belde het ventje mij en zei dat ik aangifte kon doen.Ik had het verkeerd begrepen zei hij.Nou hij loog dat het kwekte! In het geval van de eerste baliezitter werd gezegd dat ik loog!Ben 70!wordt gestalkt door iemand met wanen en een psychiatrisch verleden.Er wordt niets aan gedaan.Durf bijna niet meer naar buiten

  7. Anoniem mei 25, 2016 at 14:12 #

    Ik weet dat politie agenten ook maar mensen zijn en zij zich net zo vaak als het slachtoffer aan de regels ergeren.

    Mijn zaak begon in 2007. Mijn inmiddels ex man en mede- eigenaar van een paardenbedrijf, probeerde mij dmv wurging om het leven te brengen. Om 6:15 uur met gevaar voor eigen leven in mijn auto gevlucht en naar het politiebureau gereden, wat nog dicht was. Ik stond daar huilend voor de deur en diverse mensen waren al achter de balie aan het werk maar via de intercom werd mij vriendelijk verteld dat het bureau pas om 7:00 uur open ging en of ik later terug wilde komen.
    Om 7:00 uur werd inderdaad aangifte opgenomen, inclusief foto’s en daarna door naar de politie-arts. Ook op laten nemen in de aangifte dat ik op de hoogte gehouden wilde worden van de zaak. Ondertussen was mijn man opgepakt. om 11:30 uur terug op stal en bij de arrestatie was werkelijk alles open gelaten. De kantine deuren naar terras stonden wagenwijd open en alles was verlaten. Ook geen klanten niets. Wat bleek achteraf, mijn nu ex had vanachter uit het politiebusje gewoon mogen bellen met iedereen en alles en ook vanuit de cel kreeg hij de beschikking over een mobiel van een agent toevallig een zoon van een ex collega van hem en zo kon hij zonder pardon rekeningen laten blokkeren en mij zwart maken tegen iedereen die het maar wilde horen.

    Een dag later kreeg ik een telefoontje van een vriendelijke agente dat mijn man anderhalf uur daarvoor was vrijgelaten en of ik maar wilde zorgen dat ik een veilige plek had (Met 68 paarden op stal is dat wat lastig dan pak je niet zomaar even je spullen en vertrekt voor je eigen veiligheid). Mijn familie was inmiddels ook naar de stal toegekomen om mij geestelijk op te vangen en dat was maar goed ook want 10 minuten na ik had opgehangen met de agente trapte hij de deur in van de kantine en stond hij achter mij. Gelukkig vertrok hij nadat meerdere mensen hem vriendelijk doch dringend hadden verteld het terrein te verlaten.

    Wat misschien ook wel handig is om te vertellen is dat hij vrijgelaten was omdat hij had getekend dat hij mee zou werken aan een psychisch onderzoek. Leuk hij kreeg dus al op het bureau geestelijke ondersteuning en ik het slachtoffer moest 2 weken wachten voor er plek was voor een psycholoog en mocht alles zelf betalen. Maar dit terzijde.

    Vanaf het moment dat hij is vrijgelaten is de nachtmerrie pas echt begonnen. Meerdere malen per dag liep hij dreigend over stal, viel klanten lastig, reed mij bij het openen van het hek omver gooide kinderen in de mesthoop, reed klanten klem op parkeerplaatsen bij winkelcentra of in de polder. Saboteerde het eten van de paarden waardoor wij iedere dag weer moesten improviseren om de paarden gewoon te kunnen voeren en ga zo maar verder. Ik moest ’s morgens bellen om een teken van leven te geven en werd ’s avond begeleid naar mijn huis gebracht zodat ik veilig binnen kwam.

    Als ik of mijn klanten aangifte wilden doen, werd dit een aantekening in mijn zaak. Klanten voelden zich bedreigt en vertrokken dus van stal.
    Meerdere malen politie ook ter plaatse geweest als er weer wat was gebeurd maar mijn ex stond dan al weer met ronkende auto op de openbare weg en de politie kon dan alleen een praatje met hem maken en kwamen mij daarna vriendelijk vertellen dat hij weer rustig was en zij niets konden doen omdat hij niet meer op terrein was en zelfs al was dit wel zo, dan ook niet want wij waren in gemeenschap van goederen getrouwd en het bedrijf was een VOF dus hij mocht daar gewoon komen.

    Het mooie van dit alles was dat hij dus mee moest werken aan een psychologisch onderzoek want dat was tenslotte ook de reden waarom hij vrij kwam en moest daarvoor naar Rotterdam, omdat het om huiselijk geweld ging werd mij ook gevraagd om mee te werken en dit dus ook gedaan. Mijn ex kwam gewoon niet opdagen op de gemaakte afspraken en de behandelend psycholoog gaf mij een adres van een blijf van mijn lijf huis en ik moest maar een koffer inpakken met belangrijke spullen zodat ik zonder veel moeite kon vertrekken indien nodig. Tevens vertelde de lieve man mij dat mijn ex een wandelende tijdbom was en ik moest vrezen voor mijn leven als er nog maar iets zou tegenzitten bij mijn ex. Dan wordt dus iemand vrijgelaten omdat hij tekent voor medewerking aan een psychisch onderzoek, dan komt hij niet opdagen en de politie doet vervolgens helemaal niets.

    Ondertussen ging het stalken en dreigen gewoon door en stond de politie nog steeds meerdere keren per week en soms per dag bij mij op het terrein. Niets maar dan ook niets werd er gedaan. Zelfs niet toen er plots 2 paarden van mij dodelijk vergiftigd werden. De politie kwam pas onderzoek doen nadat een regionaal tv station en een landelijk dagblad het verhaal hadden opgepakt. Bewijzen konden ze niets. Wrange van alles is dat hij het heeft toegegeven in het bijzijn van advocaten maar daar kan je in NL weinig mee. Het kostte hem op dat moment alleen zijn advocaat die niet meer met hem verder wilde in de inmiddels opgestarte echtscheidingsprocedure. Na 7 maanden van dreigen en stalken heb ik besloten het bedrijf te verkopen omdat ik weg moest uit de plaats waar ik woonde. Het was er gewoon niet veilig meer voor mij. Hij woonde inmiddels 1500 meter verder op en ik keek dus 24 uur per dag over mijn schouder. Een kort geding opgestart door mijn advocaat voor een straat en terreinverbod werd geen kort geding want het duurde 3 maanden voor er een zittingsdatum was en het werd afgewezen omdat hij bij de rechter aangaf via de weg waar het bedrijf aan lag naar vrienden te moeten rijden en hij kon dus gewoon blijven doen wat hij wilde. Ik had dus werkelijk geen leven meer.

    Zelfs na de verkoop en verhuizing werd ik gestalkt door hem (omdat de rechtbank van Rotterdam zo slim was om mijn adres op te nemen in de stukken) en ben werkelijk alles kwijt geraakt wat ik maar had. En het kruisje wat ik had aangevinkt tijdens de aangifte voor het op de hoogte houden van de zaak? Nooit heb ik een gesprek gehad met het OM. Ik ben zelfs niet op de hoogte gebracht van de zittingsdatum van mijn ex. Omdat de rechtbank van Rotterdam het vonnis van de uitspraak in zijn zaak naar het verkeerde adres stuurde (de stal) kon ik lezen dat hij een jaar voorwaardelijk had gekregen en de poging doodslag was afgezwakt naar zware mishandeling. Aantekeningen maken in een dossier heeft werkelijk geen enkel nut. Van ieder geval moet gewoon een aangifte opgenomen worden. Want als dit in mijn zaak was gebeurd had mijn ex er niet alleen met een jaar voorwaardelijk van af gekomen.

    Het rechtssysteem in Nederland moet mbt bedreiging en stalking op de schop. Ook zou in echtscheidingsprocedures na geweldpleging door rechters rekening gehouden mogen worden met de omstandigheden waardoor er gescheiden wordt. Ik had het liefst mijn bedrijf gehouden maar door zijn bedreigingen en stalken van mij en mijn klanten ging dit niet. Een jaar heeft hij niets voor het bedrijf gedaan dan alleen zorgen dat het kapot ging, maar een rechter kan wel bepalen dat hij gewoon recht heeft op 50% van de opbrengst van verkoop ivm gemeenschap van goederen. Maar ja dat terzijde. Het enige wat ik na € 35000 aan advocaatkosten nog heb ik een echtscheiding op papier. De rechter van Rotterdam kon geen uitspraak doen ivm de ingewikkeldheid van onze zaak door het hebben van een bedrijf met levende have. Heb ik na dit alles nu 8 jaar verder en nog steeds wonend op een geheim adres nog vertrouwen in de Nederlandse politie en rechtstaat hierop zeg ik volmondig NEE.

  8. Erik mei 25, 2016 at 12:05 #

    Ik kom zojuist van het politiebureau vandaan. Ook bij mij is aangifte van oplichting geweigerd omdat het civiele zaak zou zijn. Best wel jammer dit want nu gaat dit bedrijf gewoon door met oplichten.

  9. anoniem mei 9, 2016 at 00:58 #

    Ik wordt al jarenlang getreiterd en heb veel meldingen gedaan in het begin al waarbij de poltiie zei dat ze geen aangifte konden opnemen omdat het een burger zaak was en geen strafrecht – treiteren of iemand doodtreiteren is niet strafbaar, ik heb gezegd dat het strafbaar gemaakt moet worden en dat ik er nog steeds aangifte van wil doen ook al wil ie er alleen een melding van maken — dit zijn dingen waar stille tochten voor georganiseerd worden, zo wanhopig wordt je als mens gemaakt, dat dat de enige uitweg is omdat werkelijk NIEMAND zorgt dat het stopt, iedereen wijst naar mekaar en er is een hoop gepraat maar niemand DOET WAT, Het is een pure sadisten houding en hoe wanhopiger je wordt des te meer wordt het tegen je gebruikt omdat je er niet meer normaal over kunt praten. Ik ben na zoveel jaar ook uitgepraat, het lijkt wel alsof mensen achterlijk willen blijven en daar heb ik alleen maar mezelf mee, mijn leven ligt in handen van mongolen en mensen die niet nadenken of die het eigenlijk niet kan schelen en hun salaris wel vangen en pensioen opbouwen, ik kom hier nooit meer overheen, en daar ga ik ook niet aan werken, want dit is niet mijn fout, pesters vernietigen je , dieren hebben iniedergeval nog de dierenbescherming en mensen dan … zelfs aan een mensenrechten organisatie heb je niets !!!!

  10. Yvonne februari 4, 2016 at 23:31 #

    Ik ben getrouwd geweest met psychopaat en ben alles kwijt. Ook kinderen. Door ernstige laster ex. Hij heeft hele wetboek van strafrecht op me losgelaten. Politie doet niets. Ik ben failliet door oplichting, afpersing, fraude, leef antikraak, hij hackt me. Politie weigert om in te grijpen en als ik vriendelijk op mijn grondrecht aandring word ik zelfs bedreigd dat ze me anders opsluiten. Het is wekelijks onbegrijpelijk dat dit kan.

  11. Chr november 16, 2015 at 00:44 #

    Eergisteren is de politie geweest, die een slechte boodschap kwamen brengen. We mochten geen aangiften meer doen m.b.t. de bestaande burenruzie. Op 6 april 2015 omstreeks 4 uur in de nacht 2e paasdag en 69ste verjaardag werd een vuurwerkbom, waarschijnlijk Cobra zoals er verteld is door de brievenbus in mijn woning gegooid. Het plafond op de overloop was zelfs gebarsten. Er is ook lichamelijk letsel. Er is al mishandeling geweest. De buurjongen is al veroordeeld wegens vernieling, enzovoort, enzovoort. Zoek op Google naar “vuurwerkbom Schijndel”. Er hangen camera’s aan mijn woning. De buren zetten alles op alles om de camera’s te verwijderen i.v.m. privacy. In kort geding is het hun gelukt om voor 1 jaar de camera’s te verbieden. Met gemanipuleerde photoshop foto’s en wijziging van datums hebben mijn buren dwangsom 5000 euro verbeurd en beslag op mijn AOW gelegd. Natuurlijk hoger beroep. Dat is nog afwachten. waarschijnlijk hebben ze herhaaldelijk een beroep op de politie gedaan voor mijn camera’s. De camera is er ook al een keer afgeslagen. Ik heb de dader gezien. Ik slaap niet meer als het donker is. Wat doet de politie? Die komt bij mij als slachtoffer vertellen dat ik geen aangifte meer mag doen. Dat was in overleg beslist met de officier van justitie R. K. van Om Den Bosch. Ik geloof het laatste niet want in het wetboek strafrecht art 163 lid 5 staat dat de ambtenaren verplicht zijn een aangifte op te nemen. De 2 agenten waren H. K en T vd M van politie Schijndel. De vuurwerkbom was toch al voorbij. Schijnbaar begrijpen zij niet wat voor impact dit op je heeft. Bij een vluchtelingenopvang werd vuurwerk gegooid en direct werd er politiesurveillance en cameratoezicht geplaatst. Ik word als slachtoffer in de steek gelaten.

    • sanne november 16, 2015 at 21:19 #

      Zo – erg – is – het (weet er ook alles van).

      • anoniem juli 11, 2016 at 17:24 #

        hee, ik zou graag met u in contact komen over dit verhaal, ik kom zelf ook uit schijndel en heb een verhaal dat bijna gelijk is. ik denk dat het probleem hier zit bij de politie hier in schijndel. en ben nu op onderzoek uit om dit aan te kunnen pakken. met vriendelijke groet, naam zeg ik hier niet kunt u prive natuurlijk wel krijgen

  12. othman oktober 11, 2015 at 11:41 #

    ik wilde aangifte doen van smaad en laster. Mij werd ook verteld dat het een civiele zaak is. ik heb een nieuwe afspraak gemaakt en een klacht ingediend. Mocht ik dit keer ook weggestuurd worden, dan zal ik een brief sturen naar de Hoofdofficier van het arrondissement.

    De politie is verplciht een aangifte / klacht op te nemen. (laster is een klachtdelict dus de aangifte heet klacht.

  13. A. Sanders juli 6, 2015 at 18:04 #

    In Nederland geldt dat wie het eerst de politie belt en gehoor krijgt gelijk heeft. Tenzij de politie aan een van de betrokkenen een hekel heeft. Tunnelvisie tot en met. De eerste partij laten ze aangifte doen. Tegen de ander zeggen ze doodleuk dat er al aangifte gedaan is en aangifte doen dus niet meer mogelijk is.

    Van een plicht aangiftes op te nemen hebben ze in Hilversum nog nooit gehoord.

    De smoes dat iets geen strafrecht maar civiel-recht is heb ik hier ook al vaker gehoord. Als je dan zelf de juiste strafboek artikelen opzoekt hebben ze geen tijd. De afspraak voor volgende week wordt dan zo vaak afgebeld tot je een ons weegt. Na een half jaar beweren ze dat het verjaard is. Onzin natuurlijk maar je komt er niet doorheen.

    Aangifte doen tegen een agent of naaste familie van een agent is volledig onmogelijk.

  14. sanne juni 28, 2015 at 20:24 #

    Zo gaat ’t idd, hier (en waar niet) idem, het rechtssysteem lijkt in de eerste plaats ter bescherming van daders te bestaan; je hebt echt geluk als je als slachtoffer je recht krijgt.

    En als je wél aangifte kunt doen: een aantal jaren geleden kwam in het nieuws dat 1 op de 20 aangiftes werden weggegooid – nu blijkt dat 1 op de 5 (…).

  15. Sabine Neuteboom juni 11, 2015 at 19:30 #

    verschillende vormen van partnergeweld meegemaakt en aangiftes zijn NOOIT opgenomen, ook niet als ik er nadrukkelijk om vroeg. Ook klachten over burenoverlast zijn nog NOOIT serieus genomen. En ik heb al heel wat met buren meegemaakt. Van pesten tot geluidsoverlast, schelden, dreigen, laster verspreiden, kindermishandeling, kinderen die stenen tegen de ramen gooiden en tuinspullen kapot maakten. NOOIT serieus genomen door geen ènkele instantie. In 14 jaar 7 keer verhuisd voor overlast en intimidatie. Bewijzen zijn er niet, want die raken op kwijt op het bureau of ze nemen mijn meldingen niet op, verwijderen meldingen en weigeren aangiftes op te nemen. WEL stuurden ze het amk op mijn dak en vond men dat ik teveel verhuisde met mijn kind. Maar ik verhuis niet voor de lol. Ik verhuis omdat ik een veilige plek zoek. Een plek waar ik ongestoord kan wonen en kan herstellen van wat ik heb meegemaakt. Die plek kan ik niet vinden omdat er overal zoveel asocialen rondlopen en omdat de instanties niet het kaf van het koren kunnen scheiden. De politie al helemaal niet. Die hebben met hun VMBO achtergrond totaal geen mensenkennis en geen enkel psychologisch inzicht. Ik ben als alleenstaande moeder een makkelijk mikpunt, omdat ik niet deel uitmaak van een kudde die mij in bescherming neemt als er wat gebeurt. Ik ben niet zo’n dorpsautochtoon, zo’n volkstype dat met alle wolven mee huilt. Als eenling ben je heel makkelijk mikpunt en al snel de zondebok. Mijn leven is inmiddels verwoest door alle laster, stigma en dossiervervuiling. En de echte raddraaiers gaan vrijuit, omdat hun rechten beter beschermd worden dan die van de mensen die zij overlast en erger bezorgen. Ik weet inmiddels bijna niet meer hoe ik zo nog voor een kind moet zorgen. Want als je een moeder niet helpt en niet serieus neemt, dan heeft dat indirect ook gevolgen voor de leefsituatie van een kind. Dáár houden ze mij dan weer verantwoordelijk voor. Maar als mijn kind niet kan slapen door burenoverlast en de politie en de woningcorporatie altijd partij kiezen voor de overlastgevers, wat moet je dan??????? Ik sta met mijn rug tegen de muur. En als je boos wordt , word je dat ook nog verweten!

    • anoniem mei 9, 2016 at 01:05 #

      klopt vrouw, ik snap je helemaal, dit heet realiteit, en is puur onrecht , het spijt me voor je en al die anderen

  16. Ilona juni 1, 2015 at 16:04 #

    Ik ben mishandelt door mijn (toenmalig) onderbuurman. De politie begon gelijk erover dat bemiddelen het beste was in ‘dit soort situaties’. Pas de 3e keer lukte het mij om aangifte te doen van mishandeling. Dit omdat ik zei dat ik de aangifte nodig had voor mijn advocaat. De wijkagent bleef aandringen op bemiddeling (de intimidatie door deze familie bleef doorgaan) Achteraf blijkt dat de politie het al die tijd gezien heeft als een burenruzie en daarom maar bleef drammen dat ik beter kon bemiddelen.
    Ik heb aangifte willen doen van vernieling (door de deze familie). Ik had een getuige, maar de politie zei dat aangifte geen zin had want 1 getuige is geen getuige. Later ben ik veroordeeld op 1 (bevriende) getuige van de mishandelende en vernielende familie (terwijl ik niets gedaan had, allemaal leugens) Deze familie mocht blijkbaar van alles aangifte doen en wanneer ik kwam …. wel dan werd ik weg gestuurd. Blijkbaar is de politie vooral waakzaam en dienstbaar voor de klootzakken!

  17. Paulien november 2, 2012 at 15:30 #

    Het is nog steeds een misverstand dat de politie denkt dat het publiceren van je NAW-gegevens op internet mag, omdat je in het telefoonboek staat!

    Dat is niet waar! Het mag niet! En al helemaal niet in een smadelijke/lasterlijke context!

    Heb dat 2x keer aangevochten. Men weigert aangifte omdat jouw gegevens openbaar staan,

    Het mag niet! Ook foto’s die jezelf online zet mogen niet misbruikt worden, terwijl politie zegt het staat openbaar dus mag!
    Nee mag niet zomaar misbruikt worden in een smadelijke context!

    Ik hoop dat jongeren (en ouderen) hier iets aan hebben.

  18. Slachtoffer Stalking juli 18, 2012 at 15:50 #

    Ik word al 15 jaar gestalkt, heb maandelijks, zelfs wekelijks aangifte willen doen, o.a. van dat ik bedreigd werd, mijn eigendommen vernield werden, dieren vergiftigd werden, spullen van mij gestolen werden en geheeld werden op internet, nepprofielen werden aangemaakt met mijn naam, er valse verklaringen in omloop gingen die naar werkgevers gestuurd werden, na een mishandeling probeerde de dader 2 tegenaangiftes te doen, die dus vals waren! Daarna werden er brieven rondgestuurd dat mijn letsel van die mishandeling verzonnen was en werd ik door de arbeidsarts op het matje geroepen, ik moest mijn wonden laten zien!!! Mijn baan raakte ik kwijt doordat ik een half jaar moest revalideren, ik belandde in de ww en werd opgeroepen door de fraude inpecteur, er waren valse verklaringen gestuurd over mij, ondertussen was ik wél gekort op mijn ww, gelukkig naderhand teruggedraaid. Aangiftes doen kon volgens de politie Flevoland niet, zij zeiden telkens letterlijk dat de dader te goed wist hoe het werkte, daar konden ze niets aan doen!!!
    Nu heeft de dader een aangifte tegen mij gedaan, wegens belediging!! Ik krijg van de politie te horen dat de dader alles kan ondersteunen met verklaringen, tegenover mij, ik in mijn eentje tegen de dader en vermoedelijk vriendenkring. De politie zei mij nu ineens dat ik dan maar in de loop van de jaren aangifte had moeten doen, dan was mijn verhaal geloofwaardiger!!! Ik KON geen aangifte doen, want de politie WEIGERDE dat!!!
    Dank je wel politie en justitie, dat alleen criminelen de weg bij jullie kunnen vinden!!!!!

    • Private augustus 29, 2012 at 12:58 #

      Onvoorstelbaar dat er nog bureau`s zijn die zo achter willen lopen. Men is verplicht een aangifte op te nemen.

      Mensen laat je niet met kluit in riet sturen en vertellen dat je geen aangfte kunt doen en daarna horen dat je dit wel had moeten doen?

      @Slachtoffer Stalking
      Gelijk klacht indienen bij de korpschef.

  19. het team van Slachtoffers eerst! april 13, 2012 at 19:25 #

    Zojuist kregen we dit bericht binnen.
    Ik ben 14 juli 2010 door een medebewoner van mijn flat mijn gang in geslagen. En waarom, omdat ik hem vroeg
    zijn scooter niet pal voor mijn voordeur te zetten! In de centrale hal nota bene.
    Hij reageerde behoorlijk agressief en schold mij voor alles en nog wat uit, hoer en nog veel erger.
    Ik was even buiten westen en heb 112 gebeld, door mijn grote hoeveelheid adrenaline heb ik gezegd tegen
    de telefoniste dat een vieze vuile kut neger mij mijn gang in had geslagen. Zij sprak mij er meteen op aan
    en heb mijn excuses aangeboden.
    Er kwamen 2 agenten en later ook ambulance. Die 2 agenten zagen dat ik een laagje wijn dronk en vroegen
    mij “hoeveel heeft U wel niet gedronken?” De bovenbuurvrouw had dit voor mij ingeschonken omdat ik
    zo ontzettend druk was en niet kon stoppen met praten. En ik moest na behandeling van mijn kin en gezicht
    binnen een half uur op het bureau zijn om aangifte te doen. Intussen zag ik dat die bewoners voorbij liep
    en ik zei de agenten dat hij de dader was [er was een getuige bij]. Inderdaad werd hij afgevoerd met een
    busje.
    Ik heb een vriendin laten bellen voor vervoer want ik durfde niet auto te rijden, duizelig en te onzeker.
    Buurvrouw ging mee en toen wij daar waren aangekomen vertelde een van die agenten dat ik geen aangifte
    kon doen omdat die medebewoner al aangifte tegen mij had gedaan.
    Misschien heb ik hem wel geraakt met mijn paraplu, wilde net mijn hond uitlaten, toen hij achter mij
    aan kwam mijn gang in. [zelfverdediging]
    Wel zijn er foto’s gemaakt van mijn gehavende gezicht.
    Ik moest de volgende dag toch maar even naar het politiebureau bellen om een afspraak te maken.
    Dat heb ik inderdaad gedaan en toen ik daar dezelfde middag terecht kon vertelde die ambtenaar van
    politie dat hij het raar vond dat ik die avond ervoor geen aangifte kon doen en ook zei hij mij dat ze
    waarschijnlijk geen tijd hadden.
    Over deze zaak heb ik een klacht ingediend bij het Hoofdbureau van Politie en hebben mij gelijk gegeven
    en excuses aangeboden. De desbetreffende agenten zijn op hun vingers getikt.
    Zo moet je het doen, agenten zijn ook maar mensen!

    • Anton de Vroome september 22, 2015 at 11:55 #

      Je moet tegenwoordig goed de weg weten wil je de politie en/of justitie laten doen waar ze voor zijn bestemd.
      Regelmatig (bijna standaard zou je zeggen) worden mensen het bos ingestuurd met de mededeling dat hun zaak “een civiele zaak” is.
      Ook is een veel gebruikt trucje om tijdens het “aangifte gesprek” wat aantekeningen op een blaadje maken of een registratie in de computer zetten. Mensen hebben dan de indruk dat ze aangifte gedaan hebben maar in werkelijkheid is dat niet zo.
      Een aangifte is alleen geldig indien je verhaal ook op papier gezet is en je daar een kopie van hebt meegekregen.
      Zo niet, dan is er geen aangifte gedaan. Let er ook op dat je in de aangifte laat opnemen dat je van het vervolg op de hoogte gehouden wilt worden en dat je je civiel partij wilt stellen!
      Als je echt aangifte gedaan hebt zul je later bericht krijgen over de afhandeling van de aangifte. Vaak met het één of andere administratieve kletsverhaal zoals: “wij hebben de zaak onderzocht maar dat heeft niet geleid tot ……”, of: “er is niet van een strafbaar feit gebleken omdat ……”, of “gelet op de drukte moeten we prioriteiten stellen en komt uw aangifte niet in aanmerking ……”.
      Als je een brief gekregen hebt met één van bovenstaande smoezen, dan kun je een bezwaar indienen bij de Officier van Justitie van het betreffende Arrondissement.
      Hij moet dit bezwaar dan doorspelen naar het Gerechtshof.
      Dit is dan een zogenaamde artikel 12-procedure. Vrij kort daarna komt er van het Gerechtshof een bericht dat ze de zaak gaan beoordelen en vragen gelijk of je er prijs op stelt ter zitting gehoord te worden. Je hoort dan eigenlijk binnen vijf maanden nader van het Gerechtshof te horen. Maar helaas werkt Justitie niet altijd mee waardoor deze termijn behoorlijk overschreden kan worden.
      Het gerechtshof kan de Officier van Justitie uiteindelijk dwingen om alsnog een vervolging te starten.
      Het is belangrijk dat er vervolging ingesteld wordt, want dan kun je je namelijk in de strafzaak civiel partij stellen. De strafrechter kan de verdachte dan in zijn uitspraak tevens veroordelen tot vergoeding van de schade, mits deze eenvoudig aan te tonen is. Voor ingewikkelde zaken zal toch een afzonderlijke gang naar een civiele rechter noodzakelijk zijn.
      Het CJIB neemt bij een veroordeling van de verdachte tot vergoeding van de schade de inning van deze schade over, zodat je na verloop van tijd je geld via hen terug krijgt en geen kosten voor deurwaarder e.d. hoeft te maken.
      Als er geen aangifte bij de politie is opgenomen en ze dit weigeren, dan kun je een klacht indienen. De politie bepaalt namelijk niet of er vervolging ingesteld wordt of niet. Zij moeten de aangifte opnemen indien er een vermoeden is van een strafbaar feit.
      Je hoeft niet te bewijzen dat het het feit ook daadwerkelijk gepleegd is. Dat is namelijk de taak van de politie om dat te gaan onderzoeken.
      Als de politie geen aangifte opneemt, dan kun je een klacht indienen bij een meerdere aan het betreffende bureau. Die MOET in ontvangst of opgenomen worden en er bestaan (korte) termijnen waarbinnen die klacht behandeld moet zijn.
      Personeel van de politie handelt zelf deze klacht af. Daar is een speciale afdeling voor.
      Als je niet tevreden bent met de afhandeling kan de klacht bij een klachtencommissie voorgelegd worden. Dan krijg je een uitnodiging om op het bureau te verschijnen en word je nader gehoord.
      De personen die deze klacht behandelen zijn niet werkzaam bij de politie, maar zijn wel terzake deskundig en horen echt onafhankelijk te zijn.
      Is de afhandeling van deze klacht dan nog niet naar tevredenheid dan kan er binnen een jaar een klacht bij de Nationale Ombudsman ingediend worden.
      Dat in het kort de gang van zaken.

      • sanne september 23, 2015 at 20:06 #

        Duidelijk!

        Probleem is wel, bij gewelddadige figuren, dat je zonder enige steun van de politie dan alleen de stappen moet gaan zetten, die wraak opleveren van de dader. En daar wordt dan weer niet op gereageerd … helaas, weer een geval wat voorkomen hád kunnen worden. Ik weet daar geen oplossing voor.

      • Jasey januari 17, 2017 at 12:30 #

        Goed uitgelegd! Bedankt.

Geef een reactie